Ergenlik Bir Nöronal Budanma Krizidir

Tacize ve şiddete uğramış bir kişi travmasını aktarır . Toplumlar da travmalarını yeni nesillere aktarırlar. Ahlak cazip bir şey değildir. Ahlaka vurgu yapan bir dile teslim olmak, dostluğa, cinselliğe ve ötekine kendini bırakamamak anneden çocuğa geçen kuşkulardan dolayıdır. Başarı bazen özgüvensizlikten de doğar. Kendisinden başka herkesin çocuğuna zarar vereceğini düşünen bir kadın onu doğru yetiştirmek ve korumak adına başkalarının ahlaksız olduğunu vurgulamış olur. Ahlaklı olabilmek adına başkalarını harcamak ahlaklılık değil ikiyüzlülüktür. Çocuğa sürekli ahlaklı ol dediğimiz zaman sahtecilik yapmış oluruz

İyiliğin de kötülüğün de tek bir bünyede barınamayacağını ,iyilik ve kötülük tanımlamalarının tam olarak mümkün olamayacağını çocuğumuza aktarmamız gerekir. Ahlak sahibi olmamız için kendi gerçekliğimizle barışık olmanız gerekir. Kötünün içinde iyinin , iyinin içinde kötünün olduğu belki de insan yavrusunun tek gerçekliğidir.

Ergenlik bir krizdir, çünkü anne babanın da kimlik sorunları ortaya çıkabilir. Ergenlik bir krizdir, çünkü bir kedere elveda diğer bir kedere merhaba diyoruz. Çocukluk cehenneminden ergenlik cehennemine geçiyoruz. Ergen kendilik tanımını yaparken çatışmak durumundadır. Çatışma ergenin olmazsa olmazıdır. Bu bir nöronal budanma krizidir.

Genlerinde taşıdığı mizaç özellikleri, bakım vereniyle girdiği ilişkinin etkileri ve sosyal çevresinin üzerindeki etkileriyle mücadele eden genç bir taraftan da bedenindeki fiziksel değişimlere uyum sağlamaya çalışır. Tüm bunların işine yarayanını alıp işine yaramayanını budadığı bağlantılarının gözden geçirildiği bu dönemde ergenin kendi sınırlarını belirlemek için sağlam sınırlara ihtiyacı vardır. Çatışmasındaki temel mantık ,kendi sınırlarını ebeveynin sınırlarını aşarak belirleyebilmektir. Bebek büyürken , odasında hortlaklar dolaşır. Ebeveynlerinden 14 kişi ile birlikte yaşar. Anne babası ve onların anne babalarının gözle görülmeyen enerjileri bebeğin odasında dolaşmaktadır. Aktarılan bilgi insan yavrusunun genlerinin içeriğinin sosyokültürel etkilerle şekillenmiş halidir. Gençlik bu aktarımın kişiliğe dönüştürüldüğü sancılı süreçtir. Bu dönemin sağlıklı atlatılabilmesi anne babanın kendileriyle yüzleşebilme cesaretiyle mümkün olabilir. Kendi ergenliklerini inkar ederek çocuklarının ergenliğine haset eden ebeveynlerle dolu her yanımız

Günümüzde ebeveyn olanların en büyük handikapı belki de kendi ergenliklerini henüz bitirememiş olmalarıdır. Ebeveynlerin zalim olduğu zamanda çocuk , çocukların zalim olduğu zamanda ebeveyn olmak bu kuşağa kimlik bulma güçlüğü yaşatmıştır. Çocuğumun arkadaşıyım safsatası da buradan besleniyor. Ergen ilişkilerde tutarlılık ve devamlılık ister. Ergenin anne babasının arkadaşlığına değil yol göstericiliğine ihtiyacı vardır.