Asperger Mi Otizm Mi?

Yüksek İşlevli Otizm klinik pratikte daha çok, Otizmi olup gerek zeka gerek sosyal uyum açısından iyi durumda olan bireyler için kullanılmaktadır.

Asperger Sendromu is tıp Literatürüne 1944 yılında Viyanalı bir çocuk doktoru olan Hans Asperger tarafından aktarıldı. Daha sonra tanılama sistemine dahil olan bu bozukluk; sosyal ve duygusal gelişmede nitelik bakımından yetersizliklere, kısıtlı ilgi alanlarına sahip olan ve bu nedenlerle günlük yaşamlarını yaşıtları gibi sürdürmekte zorlanan çocukları tanımlamaktaydı. Asperger Sendromu olan çocukların genelinde dil gelişimi normal, normale yakın ve yine genel olarak zeka düzeyleri iyi durumdaydı.

Peki Yüksek İşlevli Otizm ile Asperger arasında ne gibi farklılıklar bulunmaktadır?

Asperger Sendromu olan bireylerin diğer otizmli çocuklara göre;

Arkadaşlık ilişkisi kurmaya daha istekli oldukları ancak bunu “tuhaf” bir biçimde gerçekleştirmeye çalıştıkları,

Daha gelişmiş ve geniş ilgi alanlarına sahip oldukları,

Genellikle konuşma geriliklerinin olmadığı ama daha çok kendi ilgi alanları doğrultusunda uzun konuşmayı tercih ettikleri,

Bilişsel (zeka) açısından daha iyi durumda oldukları,

“Farklı olduklarının” diğer otizmli çocuklara göre daha geç yaşlarda fark edildiği,

Büyüdüklerinde bağımsız hayat sürdürebilme oranlarının daha yüksek olduğu

söylenebilir.

Aspergerli bireylerin iş yaşamlarında daha titiz, kuralcı ,ciddi davranmaları, sistematik düşünme becerilerinin daha iyi olması ve hoşlandıkları alanlarda iyi odaklanabilmeleri avantajlı özellikler arasında sayılabilir. Yapılan işe göre katı ve kuralcı olmak dezavantaj da oluşturabilir. Diğer taraftan insanlar arası ilişkilerde diğerlerini de aynı kurallara uymaya zorladıklarında ya da basit sosyal kurallara uy(a) madıklarında güçlük yaşayabilirler.

Aralarındaki benzerlik ve farklılıkları bir kenara bırakacak olursak; tanının ne olduğuna odaklanmaktan çok çocukların güçlük yaşadığı ya da daha yeterli olduğu alanları değerlendirip onları desteklemek çok daha önemlidir.