Boşanma, pek çok çocuk için zorluklarla dolu geçiş dönemidir. Çocuğun boşanmaya uyum süreci ölüm olayına uyum sürecinden daha uzun olabilmektedir. Bu uyum içerisinde çocuk beş evreden geçer. 1. Boşanmayı reddetme, 2. Bu durumu oluşturan sebebe öfke duyma, 3. Ebeveynlerini bir araya getirmek için çaba harcama, 4. Depresyon evresi, içe kapanma 5. Boşanmayı kabullenme Boşanma sosyal ve psikolojik olarak incelendiğinde, çocuğun gelişiminde önemli bir etkiye sahiptir ve yaşam boyu etkilerini hissettiren bir olaydır.

Boşanmada çocuğun etkilenme derecesi pek çok faktöre göre değişiklik gösterebilmektedir.
Çocuğun boşanma anındaki yaşı
Çocuğun cinsiyeti
Çocuğun kişilik özellikleri
Boşanmaya neden olan ailevi sorunun niteliği
Çocuğun boşanmaya neden olan problemi algılama biçimi
Çocuğun boşanma öncesi içinde bulunduğu ortamın ve boşanma sonrası içinde bulunacağı ortamın özellikleridir.
Ebeveynlerin ayrılmasıyla çocukta görülen ruhsal belirtiler çok çeşitlidir. Huysuzluk, hırçınlık, saldırganlık, tedirginlik, bağımlılık en sık görülen belirtiler arasındadır. Her boşanma olayında çocuklar belirli ölçüde hasar görseler de bu hasarlar ebeveynler aynı çatı altında yaşamasalar bile onların çocuğa gösterdikleri yeteri ilgi, şefkat ile en az düzeye inecektir.
Çocukların velayetinin genelde anneye verildiği düşünüldüğünde erkek çocukları özdeşim kuracakları baba figüründen yoksun kaldıkları için boşanmadan kız çocuklarına oranla daha çok etkilenmektedir. Babanın ilgilendiği, çevresinde dede, dayı gibi model olacak kişiler oldukları durumda bu olumsuzluk ortadan kalkmaktadır.
(Bu içerik Değişik Platformlar taranarak alıntılanmıştır)