Plazma ( Coblation) Teknoloji Sistemi Nasıl Çalışır?

Tuzlu su çözeltisi ve hücresel sıvılar aktif ve pasif elektrotlar arasındaki boşlukta bir elektrik iletkeni rolü oynar. RF enerjisi sodyum moleküllerini uyarır ve parlak turuncu ışık olarak görünen, yüksek konsantrasyonlu, iyonize bir alan oluşturur. İyonize parçacıklar organik molekül bağlarını kırmak için yeterli enerjiye sahiptirler, böylece düşük sıcaklıkta (40-70°C) dokunun kesilebilmesi ve koagülasyonu sağlanır. “Coblation” veya “Kontrollü Kesme” , yumuşak dokunun kesilip çıkarılması için geliştirilmiş bir işlemdir.

Coblator Sistemi steril ve bir kez kullanılan probların distal ucunda yer alan elektrot elemanlarına RF enerjisi verecek şekilde tasarlanmıştır. Elektrot elemanı ile geliş elektrodu arasından geçen akım, bölgesel bir enerji alanı sağlar. Bu düzen sonucunda, çevre doku üzerine hasarı minimal olan bir enerji sağlanır. Monopolar dediğimiz diğer sistemlerde cihaz ucunda sadece bir aktif elektrot vardır. Akım, aktif elektrottan hastanın vücudundan geçerek, hastanın vücuduna tutturulan dönüş pad’ine gider. Bu, hastanın vücudundan ve çevre dokudan önemli miktarda daha fazla enerjinin geçmesine neden olur.

Coblator Sistemi RF enerjisini, tedavi edilecek dokuya yakın veya onunla temasta olan iletken bir sıvı (normal tuz çözeltisi gibi) içinden geçirerek çalışır. İletken sıvı aktif ve dönüş elektrod elemanları arasında ince bir tabaka oluşturur. Coblate modunda, yeterli enerji uygulandığında, iletken sıvı, enerji yüklenmiş partiküller içeren buhar tabakasına (plazma) dönüşür. Yüksek enerji yüklü parçacıklar doku ile temasa geçince, molekülerin ayrışması ile dokunun parçalara ayrılmasına neden olur.

Konvansiyonel elektrocerrahi yöntemlerine kıyasla, bu tarzdaki operasyon, tedavi edilen bölgede, görece daha düşük sıcaklığa sebep olur, böylece, çevredeki tedavi uygulanmayan kolateral termal hasar sınırlı olur. Aktif elektrod(lar) ve hedef doku arasında düşük voltaj uygulandığında cihazın fonksiyonu farklı olur. Bu durumda, elektrik alanı, plazma tabakası oluşumu için gerekli olan sınırın altındadır, ve dirençli doku ısısı ortaya çıkar.