Oyun Terapisi

Çocuklar, travma deneyimlerinin üzerinde yarattığı etkileri bir çok farklı yolla ifade ederler (Pynoos,1996). Çocuklar travmatik olaylara karşı öfke patlamaları, aşırı uyarılma ve aşırı tetikte olma gibi gerileyici tepkiler verebilirler. Bu tepkiler onların kontrolleri dışında gelişir ve dolaylı ya da dolaysız olarak ifade edilebilir. Oyun terapisi çocukların travmatik olaya dair kişisel deneyimlerini ifade etmelerini, canlandırma ve drama yöntemleri aracılığıyla travmatik deneyimlerini yeniden yapılandırmalarını sağlar. Oyun yeniden canlandırma ve drama yöntemleri aracılığıyla tekrarlandıkça, çocuklar maruz kaldığı travmanın kendileri üzerinde yarattığı etkileri ve çektikleri acıyı daha kolay atlatabilir hale gelirler. Yeni bir kardeş, anne baba anlaşmazlığı, aşırı ilgi ve koruma, ebeveyn kaybı, boşanma, hastalık ve benzeri şeylerin hepsi çocuklar için hayatlarını olumsuz etkileyen birer travma kaynağıdır. Çocukların travmatik deniyimlerini açığa vurmaya ihtiyaçları vardır. Bu ihtiyaç, oyun terapisinde onları anlayan, geliştiren ve destekleyen eğitimli bir profesyonel eşliğinde, rollerin ve oyuncakların sembolik kullanımlarıyla karşılanır. Çocukların oyuncak ve rol seçimleri çok önemlidir. Bu seçimler travmatik anılarına gömülü olan duygu ve algıların sembolik temsilleri olup ancak seçilen oyuncaklar ve duyguların ifadesi oyun terapisti tarafından yorumlanarak gerekli terapi süreci oyun içerisinde sürdürülür. Çocuklar kendilerini duygusal olarak etkileyen durumları sözel olarak ifade etme konusunda yetersiz kaldıklarından, deneyimlerinin onlar için ne anlama geldiğini sembolik yada metaforik yöntemlerle daha kolay gösterebilirler. Bazen bu metaforik ifadeler çocuğun bin sözüne bedeldir. Oyun terapide çocuklar travması ile ilgili sıkıntılarını terapötik oyun içinde gösterir ve günlük hayatta bastırdığı ve hatırlayamadığı, altta yatan duygusal tepkilerini ortaya çıkarır. Oyun terapide oyuncak hiçbir zaman sadece oyuncak değildir. Hiç bir zaman sadece rol değildir. Oyuncak ve rol çocuğun kendi deneyimine verdiği anlamı ifade etmek için kullandığı bir araçtır. Oyun terapide çocuğun nasıl bir ruh haliyle oynadığı, kişilik özellikleri, cinsiyeti, yaşı, içinde yaşadığı ortam, çevre, ebeveyn tutum ve kişilik özellikleri, oyuncakların ve kurulan oyunun anlamını değiştirir. Direk sözel ifadeler çocuğu hassaslaştırır. Yoğun bir kaygı ya da kendilerini anlatmaya çalışırken oluşan bir takım korkulara maruz bırakır.