Lohusalık Dönemi

Lohusalık Dönemi bilindiği üzere doğumdan sonraki kırk gün olarak bilinsede bu süreç bebeğin memeden ayrılma sürecini de kapsar ve bu süreç aslında ortalama olarak iki yıla tekabül eder.Bu süreçte annenin fizyolojik,psikolojik yapısı çok değişmiştir.Bedeni,beslenmesi,uyku düzeni,hormanların dalgalanması ve ani duygu değişimleri gibi pek çok değişiklik görülür.

Anneliğin getirdiği büyük sorumluluk,aşırı korumacı yaklaşım ve annede artan kaygı durumlarını da sık sık gözlemleriz.Anneler bu dönemde hormonların da etkisiyle eksra duygusal,alıngan ve duyarlı oluyorlar bu anormal bir süreç değil doğal bir süreçtir.

Bu süreçte yapılan en büyük yalnışlardan biri anneye sorulan gereksiz sorulardır.Hamileyken kaç kilo aldın?Bebek kaç kilo doğdu?Normal mi sezeryan mi oldu doğum?Kaç ay emzirdin ?Senin çok az emmiş gelişememiştir o benim iki yıl emdi hep sütüm vardı vs… gibi söylemler annelerin psikolojilerini çok kötü etkileyip,kendilerini yetersiz hissetmelerine yol açıyor.

Lütfen annelerin hayatlarında en ufak bir bilgi sahibi olmadan bu şekilde kırıcı cümleler kurmayın.Bu süreçlerde sütünün az olması veya hiç emzirememiş olmasında genetik faktörler,çok stresli ve uykusuz geçirilen bir gebelik dönemi olabilir.Bunların dışında herhangi bir sorun yoksa iyi dinlenmiş bir annenin sütü de oluyor ve bu süreci daha kolay atlatıyor.

Lohusalık Döneminin çok rahat geçebilmesi için babalar da bu sürece dahil olmalı bu sürecin dışında kalmamalı.Eşinin annelik rolüne ek olarak kendisi de babalık vasfının getirdiklerini severek yapabilmelidir.Bebek bakımı,uyku gibi konularda yardım etmelidir.

Peki kök aile ya da toplumdaki diğer insanlar annenin sahip olduğu arkadaşları vs gibi insanlar bu süreçte anneye nasıl destek olur?

Bu süreçte en çok annenin uyuması için destek olunmalı,ev için yemek vs yapmalı fakat bunların dışında annenin anneliği ve sütü konusunda yorumlar yapmaktan kaçınmalı ve sürekli kendi doğum hikayeleri ve lohusalık süreci ile ilgili olumsuz söylemlerinden kaçınılmalıdır.

Böyle doğal,kıymetli ve maneviyatlı bir süreç bol dua ve şükürle geçirilmesi gereken anne için altın bir dönemdir.Ne mutlu farkında olup bu dönemde eşine,arkadaşına destek olabilenlere…

(Bu içerik Değişik Platformlar taranarak alıntılanmıştır)